اخلاق و عرفان اسلامی
17 بازدید
محل نشر: معرفت » تیر 1386 - شماره 115 (8 صفحه - از 5 تا 12)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
راه تکامل انسان راه عبودیت و بندگی خداست و حقیقت بندگی در نفی استقلال از خود. برای نیل به این مقصود، انسان باید اراده اش در اراده خدا فانی شود و فقط چیزی را بخواهد که خدا می خواهد. این همان سیر تقواست که مراحلی دارد. تواضع در برابر خدا بدین معناست که انسان چیزهایی را که برای خود قایل است، به صاحبش برگرداند; چراکه ردای کبریایی مخصوص خداست و کسی در مقابل او چیزی ندارد. این تواضع در برابر خدا موجب قرب ربوبی می گردد. اما باید توجه داشت که تواضع در جایی ممدوح است که در مقابل عظمت خدا، حقارت خودمان را ابراز کنیم. اما اگر در مقابل دشمن خدا کرنش کردیم، چنین تواضعی مذموم خواهد بود. بندگان خاص خدای رحمان از «لغو» نیز اجتناب می کنند; کاری که برای سعادت و کمال انسان نتیجه ای ندارد. آنان در برابر افراد لغوپیشه از حق شخصی خود گذشت می کنند. اما همین افراد هنگام پایمال شدن حقوق الهی، سکوت نمی کنند و خود را در راه بندگی خدا فدا می سازند. کلیدواژه ها: عبادالرحمان، عبودیت، تکبّر، تواضع، لغوگریزی، گذشت
آدرس اینترنتی